خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تاب روی تو آفتاب نداشتبوی زلف تو مشک ناب نداشت
۲
خازن خلد هشت خلد بگشتدر خور جام تو شراب نداشت
۳
ذره‌ای پیش لعل سیرابتچشمهٔ آفتاب آب نداشت
۴
لعلت از آفتاب کرد سؤالکانچه او داشت آفتاب نداشت
صفحهٔ ۱ از ۴