خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا گل از ابر آب حیوان یافتگرد خود صد هزار دستان یافت
۲
زره ابر گشت پیکان بازجوشن آب زخم پیکان یافت
۳
گل خندان چو برفکند نقابابر را زار زار گریان یافت
۴
چون صبا چاک کرد دامن گلنافهٔ مشک در گریبان یافت
صفحهٔ ۱ از ۳