خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل ز کمال تو نشان یافتجان عشق تو در میان جان یافت
۲
پروانهٔ شمع عشق شد جانچون سوخته شد ز تو نشان یافت
۳
جان بود نگین عشق و مهرتچون نقش نگین در آن میان یافت
۴
جان بارگه تورا طلب کرددر مغز جهان لامکان یافت
صفحهٔ ۱ از ۳