خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاک کویت هر دو عالم در نیافتگرد راهت فرق آدم در نیافت
۲
ای به بالا برشده چندان که عرشذره‌ای شد گرد تو هم در نیافت
۳
دولت تو هیچ بی دولت ندیدشادی تو لشکر غم در نیافت
۴
گنج عشقت در جهان جد و جهدهم مؤخر هم مقدم در نیافت
صفحهٔ ۱ از ۵