خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عکس روی تو بر نگین افتادحلقه بشکست و بر زمین افتاد
۲
شد جهان همچو حلقه‌ای بر منتا که چشمم بر آن نگین افتاد
۳
دور از رویت آتشم در دلزان لب همچو انگبین افتاد
۴
آب رویم مبر که بی رویتقسم من آه آتشین افتاد
صفحهٔ ۱ از ۴