خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آن دردی که دلدارم فرستدشفای جان بیمارم فرستد
۲
چو درمان است درد او دلم راسزد گر درد بسیارم فرستد
۳
اگر بی او دمی از دل برآرمکه داند تا چه تیمارم فرستد
۴
وگر در عشق او از جان برآیمهزاران جان به ایثارم فرستد
صفحهٔ ۱ از ۳