خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که بر روی او نظر دارداز بسی نیکوی خبر دارد
۲
تو نکوتر ز نیکوان دو کونکه دو کون از تو یک اثر دارد
۳
هرچه اندر دو کون می‌بینماز جمال تو یک نظر دارد
۴
در جمالت مدام بیخبر استهر که او ذره‌ای بصر دارد
صفحهٔ ۱ از ۳