خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی در زیر زلف پنهان کردتا در اسلام کافرستان کرد
۲
باز چون زلف برگرفت از رویهمه کفار را مسلمان کرد
۳
دوش آمد برم سحرگاهیتا دل من به زلف پیمان کرد
۴
چون سحرگاه باد صبح بخاستحلقهٔ زلف او پریشان کرد
صفحهٔ ۱ از ۴