خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطت خورشید را در دامن آوردز مشک ناب خرمن خرمن آورد
۲
چنان خطت برآوردست دستیکه با خورشید و مه در گردن آورد
۳
کله‌دار فلک از عشق خطتچو گل کرده قبا پیراهن آورد
۴
خط مشکینت جوشی در دل انداختلب شیرینت جوشی در من آورد
صفحهٔ ۱ از ۴