خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطی سبز از زنخدان می بر آوردمرا از دل نه کز جان می بر آورد
۲
خطش خوش خوان از آن آمد که بی کلکمداد از لعل خندان می بر آورد
۳
مداد اینجا چه باشد لوح سیمشز نقره خط خوشخوان می بر آورد
۴
کدامین خط خطا رفت آنچه گفتممگر خار از گلستان می بر آورد
صفحهٔ ۱ از ۴