خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی کز حقیقت خبردار باشدجهان را برِ او چه مقدار باشد
۲
جهان وزن جایی پدیدار آردکه در دیده او را پدیدار باشد
۳
بلی دیدهای کز حقیقت گشایدجهان پیش او ذره کردار باشد
۴
غلط گفتم آن ذرهای گر بود همچو زان چشم بینی تو بسیار باشد
صفحهٔ ۱ از ۳