خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حدیث فقر را محرم نباشدوگر باشد مگر زآدم نباشد
۲
طبایع را نباشد آنچنان خویکه هرگز رخش چون رستم نباشد
۳
سخن می‌رفت دوش از لوح محفوظنگه کردم چو جام جم نباشد
۴
هرآنکس کو ازین یک جرعه نوشیدمر او را کعبه و زمزم نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲