خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقت ایمان و جان به ما بخشدلیک بی‌علتی عطا بخشد
۲
نیست علت که ملک صد سلطاندر زمانی به یک گدا بخشد
۳
گر همه طاعتی به جای آریهر یکی را صدت جزا بخشد
۴
لیک گنجی که قسم عشاق استعشق بی چون و بی چرا بخشد
صفحهٔ ۱ از ۴