خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرمست به بوستان برآمداز سرو و ز گل فغان برآمد
۲
با حسن نظارهٔ رخش کردهر گل که ز بوستان برآمد
۳
نرگس چو بدید چشم مستشمخمور ز گلستان برآمد
۴
چون لاله فروغ روی او یافتدلسوخته شد ز جان برآمد
صفحهٔ ۱ از ۵