خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به روی تو دیده باز مراچاره‌ای از وصال ساز مرا
۲
بیش از اینم نماند طاقت و صبربیم دیوانگیست باز مرا
۳
باشد ای نور چشم و راحت جانبر رخ خوب تو نیاز مرا
۴
همچو قندم به بوتهٔ هجرانچند داری تو در گداز مرا
صفحهٔ ۱ از ۳