خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی کز عشق تو جان برفشاندز کفر زلف ایمان برفشاند
۲
دلی باید که گر صد جان دهندشصد و یک جان به جانان برفشاند
۳
وگر یک ذره درد عشق یابدهزاران ساله درمان برفشاند
۴
نیارد کار خود یک لحظه پیداولی صد جان پنهان برفشاند
صفحهٔ ۱ از ۴