خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که مهر رخت را سرشت با گِل ماهم او نهاد مگر داغ عشق بر دل ما
۲
به روز حشر که خاکم به مهر بشکافندبه بوی عشق تو پیدا شود مفاصل ما
۳
به طعنه جان طلبیدی ندارم از تو دریغقتیل عشق تو گشتم کجاست قاتل ما
۴
ولی چه سود که در عشقت ای نگار شبیبه روز وصل تو آسان نگشت مشکل ما
صفحهٔ ۱ از ۳