خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قد تو سر کشد از جمله سرو بستانهارخ تو طعنه زند بر گل گلستانها
۲
کشید سر ز من خستهدل چو سرو روانببرد دل ز برم آن صنم به دستانها
۳
صبوح روی تو خورشید عالمآرای استرخ چو ماه تو شمع همه شبستانها
۴
به روی چون گل خود صبحدم نمیشنویخروش بلبل و بانگ هزاردستانها
صفحهٔ ۱ از ۲