خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن باد بهار بین که برخاستدیگر چمن جهان بیاراست
۲
از بانگ تذرو و کبک و دستانبنگر که به بوستان چه غوغاست
۳
از باد بهار گل بخندیدبلبل به زبان حال گویاست
۴
کای گل به چمن چه رنگ و بویستو ای سرو بلند این چه بالاست
صفحهٔ ۱ از ۳