خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدام سرو به بالای دوست ماند راستبگو دلا و به بستان نظر کن از چپ و راست
۲
نگاه کردم و دیدم ز دور می‌آمدنگار و سرو به پیشش به یک قدم برخاست
۳
نه سرو بود و نه طوبی صنوبری دیدممیان باغ و یقین شد که قد دلبر ماست
۴
به سرو گفت که بنشین ز پا به پیش قدمتو سرکشی به وجود منی چنین نه رواست
صفحهٔ ۱ از ۳