خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا با ما بگو جانا چه کین استکه با ما دایماً رایت چنین است
۲
به چشم خشم در ما بنگری تیزدو طاق ابروانت پر ز چین است
۳
ندارم در غمت یک دوست باریچه گویم دشمنم یک رو زمین است
۴
ولیکن دوست پروردن ندانیبه عاشق کشتنت صد آفرین است
صفحهٔ ۱ از ۲