خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ فراقت دل من سوخته‌ستوز همه عالم نظرم دوخته‌ست
۲
عشق تو در جان و دلم آتشیاز غم هجران تو افروخته‌ست
۳
این دل بیچارهٔ من کوه کوهمحنت هجران تو اندوخته‌ست
۴
نرگس جادوی جهان گوییاساحری از چشم تو آموخته‌ست
صفحهٔ ۱ از ۲