خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر به سر کار جهان گر تو بدانی هیچستبه همه کار جهان چون نگرانی هیچست
۲
در دل تو اثر مهر و وفا می‌بایدورنه ای دوست مرا یار زبانی هیچست
۳
راز سربستهٔ ما را مگشا پیش صبازآنکه چون باد صبا پرده درانی هیچست
۴
نیک و بد پیش تو جانا همه یکسان گذردچون نکویی ز بدی باز ندانی هیچست
صفحهٔ ۱ از ۲