خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم بربود و درمان نیست در دستوصال او مرا درمان دردست
۲
ز هجرم اشک دیده گشته گلگونز دردم رنگ رو چون کاه زردست
۳
ز من پرسد طبیب دردم آخرچنین بیمار هجرانت که کرده‌ست
۴
جوابش دادم ای جان بی وفاییز دوران سپهر لاجوردست
صفحهٔ ۱ از ۲