خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم عشق تو مرا باز به جان آوردهستخونم از دیدهٔ غمدیده روان آوردهست
۲
عمر بگذشت مرا در غم رویت به غلطنشنیدیم که نامم به زبان آوردهست
۳
آن تو داری و تو دانی دل خلقی بردندل من میل لب لعل به آن آوردهست
۴
عشقبازی ز ازل بود مرا با رخ اونه دل خستهٔ ما این به جهان آوردهست
صفحهٔ ۱ از ۲