خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل من با غم عشق تو چنان خو کرده‌ستکه جهان را به سوی عشق تو یکسو کرده‌ست
۲
مردم دیدهٔ غمدیده‌ام از دست غمتخون دل را ز فراقت همه در جو کرده‌ست
۳
طوطی جان من خسته قناعت نکندشکّرین لعل تواَش بین که چه بدخو کرده‌ست
۴
گل روی تو به بستان ملاحت هر دمبلبل آسای مرا بین که سخنگو کرده‌ست
صفحهٔ ۱ از ۲