خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را گیسو نگارا چون کمندستمرا دل در سر زلفت به بندست
۲
تو را چشمان چو نرگس پر خمارستلب لعل تو شیرین‌تر ز قندست
۳
تو را قدّیست همچون سرو آزادبر او میل دل ما بین که چندست
۴
به روی آتشین تو نگارادل و جان جهان بر وی سپندست
صفحهٔ ۱ از ۲