خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهانی سر به سر چون نوبهارستبه باغستان جان گلها به بارست
۲
زمین همچون زمرّد سبز گشتههمه صحرا ز گل نقش و نگارست
۳
همه بستان پر از گلهای رنگینهزاران بلبل اندر شاخسارست
۴
لب جو سر به سر خیری و سوسندرخت ارغوان بس بیشمارست
صفحهٔ ۱ از ۲