خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شراب هجر تو بسیار خوردمهنوز از مستیم در سر خمارست
۲
به وصلم یک زمان بنواز یاراکه ما را با غم عشق تو کارست
۳
مکن زین بیش بر من جور و خواریکه جان من ز هجران تو زارست
۴
بجز نیکی نماند در جهان هیچتو نیکی کن که نیکی یادگارست
صفحهٔ ۱ از ۲