خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشبی حال وضع ما دگرستدر میان دست جان ما کمرست
۲
دیدهٔ دیدنش به جان طلبمغرض ما ز دوست یک نظرست
۳
خسرو عشق با خیالش گفتلب شیرین او به از شکرست
۴
گشته‌ام همچو موی در هجرانیارب او را ز حال من خبرست
صفحهٔ ۱ از ۳