خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ز میان جان و دل قصد هوات می‌کندجان به امید وصل تو عزم وفات می‌کند
۲
گرچه ندید جان و دل از تو وفا به هیچ رویبر سر صد هزار غم یاد جفات می‌کند
۳
می‌نکند به صد قران ترک کلاه‌دار چرخآنچه میان عاشقان بند قبات می‌کند
۴
خسرو یک سواره را بر رخ نطع نیلگونلعل تو طرح می‌نهد روی تو مات می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲