خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبوح روی تو بر ما دوامستشب هجران تو بر ما چو شامست
۲
هرآن کو نیست عاشق بر جمالتدر این عالم بگو تا خود کدامست
۳
دل مسکین من همچون کبوتربه شست زلف مهرویان به دامست
۴
طبیبم شربتی از پخته فرمودکه ای مسکین تو را سودای خامست
صفحهٔ ۱ از ۳