خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در وقت خزان بین که چه خوش رنگِ رزانستگویی به چمن کارگه رنگرزانست
۲
گویند که از باد خزان رنگ برآوردنی آنکه رز آورد یقین رنگ رز آنست
۳
آنست که لعل تو شکربار چو قندستاین لطف دلاویز تو آخر هم از آنست
۴
نقّاش ازل رنگ در این باغ بینداختتا ظن نبری کاین همه از باد خزانست
صفحهٔ ۱ از ۲