خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۳۰ - استقبال از سعدی
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فراغتیست مرا از جهان و هرچه در اوستچه باک دارم از اندیشه‌های دشمن و دوست
۲
مرا اگر چو سخن خلق در دهان گیرندغریب نیست صدف دایماً پر از لولوست
۳
کسی که از بد و نیک زمانه دست بشستمعینست که فارغ ز مادح و بدگوست
۴
چو پاک دامنی آفتاب مشهورستچه باک اگر شب تاریک در مقابل اوست
صفحهٔ ۱ از ۳