خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدا بر حال این مسکین گواهستکه از جانت همیشه نیکخواهست
۲
ولی از جور این چرخ سیه کاربه پیش چشم ما عالم سیاهست
۳
بیا کز شوق طاق ابروانتبه غم پیوسته پشت من دوتا هست
۴
غریبان را مکش کز روی فتویغریبی بی گنه کشتن گناهست
صفحهٔ ۱ از ۳