خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را سر و کار با نگاریستدل در خم زلف غمگساریست
۲
از موکب لشکر فراقشبر دیدهٔ عشق من غباریست
۳
با بار فراق اوست کارمبنگر که چه طرفه کار و باریست
۴
کس نیست که با غمش بگویدما را بجز انده تو کاریست
صفحهٔ ۱ از ۳