خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر به روی تو صبحی نشان فیروزیستکه حسن روی تو در غایت دل افروزیست
۲
گشوده دیدهٔ جانم به روی مهوَش توهزار شکر که این دولتم ز تو روزیست
۳
چمن شده چو بهشتِ برین دگر بارهکه زیب و زینت بستان ز باد نوروزیست
۴
ز شوق، رشتهٔ جانم چو شمع می‌سوزدخود از تو حاصل ما در جهان جگر سوزیست
صفحهٔ ۱ از ۲