خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا بر در تو سر بندگیستکه از بندگی تو فرخندگیست
۲
منم ناامید و به درگاه توامیدم به روز فروماندگیست
۳
چو نرگس سر افکنده‌ام پیش توسرافرازیم در سر افکندگیست
۴
اگر مؤمنم یا که مجرم چه باکمرا کار با حلقهٔ بندگیست
صفحهٔ ۱ از ۳