خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که سرگردان این سودا بوداز دو عالم تا ابد یکتا بود
۲
هر که نادیده در اینجا دم زندچو حدیث مرد نابینا بود
۳
کی تواند بود مرد راهبرهر که او همچون زنان رعنا بود
۴
راهبر تا درگه حق گام گامهم بره بینا و هم دانا بود
صفحهٔ ۱ از ۴