خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الهی شکر و فضلت را کران نیستکه را حمد و ثنایت در زبان نیست
۲
توکل کردهٔ دریای حق رابه گلّه هیچ محتاج شبان نیست
۳
به گنج درّ معنی که‌م تو دادیمرا چندان شعف بر پاسبان نیست
۴
یکی برگ درختی کو نه ذکرتکند گویا که آن در بوستان نیست
صفحهٔ ۱ از ۳