خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوای کوی جانان خوش هواییستمگر آرام جان مبتلاییست
۲
به بالای تو عاشق گشتم ای مهبلای عشق جانان خوش بلاییست
۳
نسیم صبح عنبر بو از آنستکه بویش بوی زلف آشناییست
۴
خیالت هست دایم در دو دیدهبر آن سر مردم چشمم گواییست
صفحهٔ ۱ از ۲