خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه نقد سینهٔ مردان بودزآرزوی آن فلک گردان بود
۲
گر از آن یک ذره گردد آشکارهر دو عالم تا ابد پنهان بود
۳
در گذر از کون تا تاب آوریخود که را در کون تاب آن بود
۴
آن فلک کان در درون عاشق استآفتاب آن رخ جانان بود
صفحهٔ ۱ از ۴