خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق را پیر و جوان یکسان بودنزد او سود و زیان یکسان بود
۲
هم ز یکرنگی جهان عشق رانو بهار و مهرگان یکسان بود
۳
زیر او بالا و بالا هست زیرکش زمین و آسمان یکسان بود
۴
بارگاه عشق همچون دایره استصدر او ، با آستان ، یکسان بود
صفحهٔ ۱ از ۲