خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند نالم من در فراقتگشتم ز دوری بی صبر و طاقت
۲
دل شد ز دستم جان بر لب آمدای نور دیده در اشتیاقت
۳
درویش مسکین در کویت آمدراهش ندادی اندر وثاقت
۴
مردم نگارا تا کی خدا راطاقت ندارم من در فراقت
صفحهٔ ۱ از ۲