خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای حریم حرم کعبهٔ دلها رویتهستم آشفته به روی گل تو چون مویت
۲
گر کند سجدهٔ تو مردم چشمم چه عجبسالها تا شده محراب دلم ابرویت
۳
به جفا می‌نگری بر من دلداده چراای دل و دیده و ای دیدهٔ جانم سویت
۴
گر خدا را بنوازیم به بوسی چه شودزآن دهان شکرستان و لب دلجویت
صفحهٔ ۱ از ۲