خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز قدّت چون خجل شد سرو آزادمکن بر بی دلان زین بیش بیداد
۲
سوی ما یک نظر فرما ز رحمتکه تا گردد جهانی از تو دلشاد
۳
به فریاد دل مسکین من رسکه جانم آمد از دستت به فریاد
۴
دل و جان و جوانی در غم تونگارینا بدادم جمله بر باد
صفحهٔ ۱ از ۳