خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر کسی خبری زان نگار باز آردبه جان تو که جهانی بر او نیاز آرد
۲
صبا اگر گذری می‌کنی به دلبر منبگو که خاطر من بیش از این نیازارد
۳
دل ضعیف من ار سوخت در غمش چه عجبمگر که لطف تو چنگ دلم به ساز آرد
۴
چو عود سوخته‌ام در فراق تو جاناکه آتش غم تو سنگ در گداز آرد
صفحهٔ ۱ از ۳