خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر گدایی مرد سلطان کی شودپشهای آخر سلیمان کی شود
۲
نی عجب آن است کین مرد گداچون که سلطان نیست سلطان کی شود
۳
بس عجب کاری است بس نادر رهیاین چو عین آن بود آن کی شود
۴
گر بدین برهان کنی از من طلباین سخن روشن به برهان کی شود
صفحهٔ ۱ از ۵