خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باد بویی ز سوی مصر به کنعان آورددرد یعقوب ستم دیده به درمان آورد
۲
دست در گردن باد آرم و در پاش افتمکه نسیمی ز سر زلف پریشان آورد
۳
بندهٔ باد صبایم که به هر صبحدمیهم پیامی به برم از بر جانان آورد
۴
شکر معبود که شد دیدهٔ جانم روشنتا صبا سوی جهان بوی گریبان آورد
صفحهٔ ۱ از ۳