خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا دل در غمت آرام گیردکجا با درد تو درمان پذیرد
۲
گرش لطفت بگیرد دست و میلیکجا از عشق تو یک دم گزیرد
۳
روا داری که مسکینی غریبیبه درد عشق تو از غم بمیرد
۴
چرا لطف تو دست ناتوانیبه وصل خویشتن یک دم نگیرد
صفحهٔ ۱ از ۲